Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

"Αγαπάτε Αλλήλους" πατήρ Αυγουστίνος

Αυτομεμψία και όχι απόγνωση, κατά τον Άγιο Σιλουανό τον Αθωνίτη




Απάντηση του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου σε ερώτηση ρουμάνου φοιτητή. Η συζήτηση έγινε στη Ρουμανία.

Φοιτητής: Γέροντα, ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης άκουσε από το Θεό: «κράτησε το νουν στον Άδη και μη απελπίζου». Πως το ερμηνεύετε αυτό;
Γέροντας Εφραίμ: Πρέπει να πω καταρχήν, ότι το βιβλίο για τον Άγιο Σιλουανό, που το έγραψε ο αείμνηστος Γέροντας Σωφρόνιος, είναι πολύ μεγάλης αξίας βιβλίο και σας προτρέπω να το διαβάζετε τουλάχιστον τρεις φορές το χρόνο. Αυτό το βιβλίο ειναι πολύ σημαντικό για εμάς τους Αγιορείτες. Το χρησιμοποίησε η θεία πρόνοια για να στείλει πολλούς νέους μοναχούς στο Άγιον Όρος. Ο Γέροντας Σωφρόνιος ασχολούμενος θεολογικά με τη ζωή του Γέροντά του, του Αγίου Σιλουανού, σχολίασε λεπτομερώς τι σημαίνει μοναχισμός.
Ο Άγιος Σιλουανός, αυτό το σύγχρονο στολίδι του Αγίου Όρους και όλης της Ορθοδόξου Εκκλησίας, έπιασε το κέντρο της καρδιάς του πνευματικού αγωνιστή. «Κράτα τον νουν σου στον Άδη και μη απελπίζου», δηλαδή εσύ να σκέφτεσαι ότι λόγω των αμαρτιών σου δεν είσαι για σωτηρία, δεν σου αξίζει ο παράδεισος, αλλά όμως θα ελπίζεις στο μεγάλο έλεος του Θεού, όπως λέει και το Γεροντικό.
Αν θυμάστε ο Άγιος Σιλουανός στους λόγους του λέει: «αν υποτεθεί ότι χαθούν τα Ευαγγέλια και τα βιβλία των Πατέρων μπορούν τα υγιή μέλη της Εκκλησίας, που είναι οι ενάρετοι άνθρωποι, να ξαναγράψουν ακριβώς τα ίδια», διότι το ίδιο Πνεύμα είναι εκείνο, το οποίο φωτίζει τον άνθρωπο του Θεού‡ δεν έχουμε εξελίξεις στο Πνεύμα το Άγιο. Γι’ αυτό ακριβώς πριν από τον Άγιο Σιλουανό έλεγαν οι πατέρες των πρώτων αιώνων τα ίδια με διαφορετικά λόγια. «Εκεί που βάλλεται ο Σατανάς, εκεί βάλλομαι». Αυτό όμως το έλεγαν όχι με απελπισία, αλλά με ελπίδα στην παντοδύναμη Θεία Χάρη, η οποία είναι ο καρπός και η απόδειξη της δωρεάς του Θεού.
Ο Άγιος Σιλουανός στέλλει το μήνυμα ότι πρέπει να ενασχολούμαστε με την αρετή της αυτομεμψίας. Να μάθουμε να καταδικάζουμε τον εαυτό μας. Αλλά προσοχή, άλλο αυτομεμψία και άλλο απόγνωση. Η απόγνωση είναι του διαβόλου, η αυτομεμψία είναι εργασία που πηγάζει από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.

http://vatopaidi.wordpress.cοm/

Τρίτη, 27 Απριλίου 2010

Πέμπτη, 22 Απριλίου 2010

Κατά Λουκά Ιερό Ευαγγέλιο

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΔ΄

Θεραπεία ὑδρωπικοῦ τήν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου.

1 Καί ἐγένετο ἐν τῷ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς οἶκόν τινος τῶν ἀρχόντων τῶν Φαρισαίων σαββάτῳ φαγεῖν ἄρτον, καὶ αὐτοὶ ἦσαν παρατηρούμενοι αὐτόν. 2 καὶ ἰδοὺ ἄνθρωπός τις ἦν ὑδρωπικὸς ἔμπροσθεν αὐτοῦ. 3 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς τοὺς νομικοὺς καὶ Φαρισαίους λέγων· εἰ ἔξεστι τῷ σαββάτῳ θεραπεύειν; οἱ δὲ ἡσύχασαν. 4 καὶ ἐπιλαβόμενος ἰάσατο αὐτὸν καὶ ἀπέλυσε. 5 καὶ ἀποκριθεὶς πρὸς αὐτοὺς εἶπε· τίνος ὑμῶν υἱὸς ἢ βοῦς εἰς φρέαρ ἐμπεσεῖται, καὶ οὐκ εὐθέως ἀνασπάσει αὐτὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου; 6 καὶ οὐκ ἴσχυσαν ἀνταποκριθῆναι αὐτῷ πρὸς ταῦτα.

Ταπεινοφροσύνη καί φιλοξενία.

7 Ἔλεγε δὲ πρὸς τοὺς κεκλημένους παραβολήν, ἐπέχων πῶς τὰς πρωτοκλισίας ἐξελέγοντο, λέγων πρὸς αὐτούς· 8 ὅταν κληθῇς ὑπό τινος εἰς γάμους, μὴ κατακλιθῇς εἰς τὴν πρωτοκλισίαν, μήποτε ἐντιμότερός σου ᾖ κεκλημένος ὑπ’ αὐτοῦ, 9 καὶ ἐλθὼν ὁ σὲ καὶ αὐτὸν καλέσας ἐρεῖ σοι· δὸς τούτῳ τόπον· καὶ τότε ἄρξῃ μετ’ αἰσχύνης τὸν ἔσχατον τόπον κατέχειν. 10 ἀλλ’ ὅταν κληθῇς, πορευθεὶς ἀνάπεσε εἰς τὸν ἔσχατον τόπον, ἵνα ὅταν ἔλθῃ ὁ κεκληκώς σε εἴπῃ σοι· φίλε, προσανάβηθι ἀνώτερον· τότε ἔσται σοι δόξα ἐνώπιον τῶν συνανακειμένων σοι. 11 ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται καὶ ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται. 12 Ἔλεγε δὲ καὶ τῷ κεκληκότι αὐτόν· ὅταν ποιῇς ἄριστον ἢ δεῖπνον, μὴ φώνει τοὺς φίλους σου μηδὲ τοὺς ἀδελφούς σου μηδὲ τοὺς συγγενεῖς σου μηδὲ γείτονας πλουσίους, μήποτε καὶ αὐτοί σε ἀντικαλέσωσι, καὶ γενήσεταί σοι ἀνταπόδομα. 13 ἀλλ’ ὅταν ποιῇς δοχήν, κάλει πτωχούς, ἀναπήρους, χωλούς, τυφλούς, 14 καὶ μακάριος ἔσῃ, ὅτι οὐκ ἔχουσιν ἀνταποδοῦναί σοι· ἀνταποδοθήσεται γάρ σοι ἐν τῇ ἀναστάσει τῶν δικαίων.

Ἡ παραβολή τῶν προσκαλεσμένων εἰς δεῖπνον.

15 Ἀκούσας δέ τις τῶν συνανακειμένων ταῦτα εἶπεν αὐτῷ· μακάριος ὃς φάγεται ἄριστον ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ. 16 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· ἄνθρωπός τις ἐποίησε δεῖπνον μέγα καὶ ἐκάλεσε πολλούς· 17 καὶ ἀπέστειλε τὸν δοῦλον αὐτοῦ τῇ ὥρᾳ τοῦ δείπνου εἰπεῖν τοῖς κεκλημένοις· ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα. 18 καὶ ἤρξαντο ἀπὸ μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες. ὁ πρῶτος εἶπεν αὐτῷ· ἀγρὸν ἠγόρασα, καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθεῖν καὶ ἰδεῖν αὐτόν· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. 19 καὶ ἕτερος εἶπε· ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε, καὶ πορεύομαι δοκιμάσαι αὐτά· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. 20 καὶ ἕτερος εἶπε· γυναῖκα ἔγημα, καὶ διὰ τοῦτο οὐ δύναμαι ἐλθεῖν. 21 καὶ παραγενόμενος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἀπήγγειλε τῷ κυρίῳ αὐτοῦ ταῦτα. τότε ὀργισθεὶς ὁ οἰκοδεσπότης εἶπε τῷ δούλῳ αὐτοῦ· ἔξελθε ταχέως εἰς τὰς πλατείας καὶ ρύμας τῆς πόλεως, καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπήρους καὶ χωλοὺς καὶ τυφλοὺς εἰσάγαγε ὧδε. 22 καὶ εἶπεν ὁ δοῦλος· κύριε, γέγονεν ὡς ἐπέταξας, καὶ ἔτι τόπος ἐστί. 23 καὶ εἶπεν ὁ κύριος πρὸς τὸν δοῦλον· ἔξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀνάγκασον εἰσελθεῖν, ἵνα γεμισθῇ ὁ οἶκος μου. 24 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεταί μου τοῦ δείπνου.

Χωρίς αὐταπάρνησιν δέν μπορεῖ κανείς νά γίνῃ μαθητής.

25 Συνεπορεύοντο δὲ αὐτῷ ὄχλοι πολλοί. καὶ στραφεὶς εἶπε πρὸς αὐτούς· 26 εἴ τις ἔρχεται πρός με καὶ οὐ μισεῖ τὸν πατέρα ἑαυτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὰς ἀδελφάς, ἔτι δὲ καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν, οὐ δύναταί μου μαθητὴς εἶναι. 27 καὶ ὅστις οὐ βαστάζει τὸν σταυρὸν ἑαυτοῦ καὶ ἔρχεται ὀπίσω μου, οὐ δύναται εἶναί μου μαθητής. 28 τίς γὰρ ἐξ ὑμῶν, θέλων πύργον οἰκοδομῆσαι, οὐχὶ πρῶτον καθίσας ψηφίζει τὴν δαπάνην, εἰ ἔχει τὰ πρὸς ἀπαρτισμόν; 29 ἵνα μήποτε, θέντος αὐτοῦ θεμέλιον καὶ μὴ ἰσχύσαντος ἐκτελέσαι, πάντες οἱ θεωροῦντες ἄρξωνται αὐτῷ ἐμπαίζειν, 30 λέγοντες ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἤρξατο οἰκοδομεῖν καὶ οὐκ ἴσχυσεν ἐκτελέσαι; 31 ἢ τίς βασιλεύς, πορευόμενος συμβαλεῖν ἑτέρῳ βασιλεῖ εἰς πόλεμον, οὐχὶ πρῶτον καθίσας βουλεύεται εἰ δυνατός ἐστιν ἐν δέκα χιλιάσιν ἀπαντῆσαι τῷ μετὰ εἴκοσι χιλιάδων ἐρχομένῳ ἐπ’ αὐτόν; 32 εἰ δὲ μήγε, ἔτι πόρρω αὐτοῦ ὄντος πρεσβείαν ἀποστείλας ἐρωτᾷ τὰ πρὸς εἰρήνην. 33 οὕτως οὖν πᾶς ἐξ ὑμῶν, ὃς οὐκ ἀποτάσσεται πᾶσι τοῖς ἑαυτοῦ ὑπάρχουσιν, οὐ δύναται εἶναί μου μαθητής. 34 Καλὸν τὸ ἅλας· ἐὰν δὲ καὶ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἀρτυθήσεται; 35 οὔτε εἰς γῆν οὔτε εἰς κοπρίαν εὔθετόν ἐστιν· ἔξω βάλλουσιν αὐτό. ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

Σάββατο, 17 Απριλίου 2010